1.
Θεόδωρος Αγγελόπουλος (27
Απριλίου 1935 – 24 Ιανουαρίου 2012). Αναμένεται από το Πανεπιστήμιο της
Γρανάδα.
2. «Ο δίκαιος
κόσμος των βραβείων της Ακαδημίας» στο συλλογικό
έργο, Σταύρος Γαλανάκης (εκδ.), Επίλογος
2012, Ετήσια Πολιτιστική έκδοση, Πειραιάς: 2012, σελ. 228-238.
Στο σύντομο αυτό άρθρο που φιλοξενείται στην ετήσια πολιτιστική έκδοση
κέντρο ανάπτυξης είναι τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, όπως
αυτά δόθηκαν το Μάιο του 2012. Με βάση τις βραβευμένες ταινίες το άρθρο
περιδιαβαίνει τις σύγχρονες ελληνικές ταινίες και καταθέτει τους
προβληματισμούς για ταινίες όπως το Wasted Youth, Άδικος κόσμος, Το Τανγκό των Χριστουγέννων, Το Γάλα και τονίζει το εύρος, την
ποικιλία αλλά και την ωριμότητα της ελληνικής κινηματογραφίας.
3.
«Η ομίχλη της Fog», στο Συλλογικό
έργο, Σταύρος Γαλανάκης (εκδ.), Επίλογος
2010, Ετήσια Πολιτιστική έκδοση, Πειραιάς: 2010, σελ. 147-152.
Η δημιουργία μιας ομάδας κινηματογραφιστών με την επωνυμία
Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη εγείρει μια σειρά ερωτημάτων. Πόσοι είναι αυτοί;
Από ποιο μετερίζι της κινηματογραφικής παραγωγής προέρχονται; Συνιστούν ομάδα,
ρεύμα ή κίνημα; Υπάρχει ομοιογένεια και ενιαία αισθητική αντίληψη ή είναι μια
ευκαριακή μάζωξη δυσαρεστημένων κινηματογραφιστών. Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά
αυτό το άρθρο.
4. «Μισός αιώνας
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης», στο Συλλογικό
έργο, Σταύρος Γαλανάκης (εκδ.), Επίλογος,
Ετήσια Πολιτιστική έκδοση, Πειραιάς: 2009, σελ. 483-489.
Το 2009 συμπληρώθηκε μια πεντηκονταετία του
Θεσμού του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το άρθρο διατρέχει το χρονικό
διάστημα από το 1960 ως το 2009, αναζητώντας τους βασικούς άξονες διαμόρφωσής
του, οι οποίοι είναι τα δίπολα Εμπόριο και Τέχνη, Επιτροπή και Βραβεία,
Καλλιτέχνες και Κριτικοί, Κοινό και Πρόσληψη.
5. «Από το E-core στο Porn-core», Βήμα Ιδεών,
28, Αύγουστος 2009, σελ. 14-15, http://www.vimaideon.gr//Article.aspx?d=20090807&nid=13198636&sn=ΚΥΡΙΟ%20ΤΕΥΧΟΣ&spid=1478.
Για ποιο λόγο η απεικόνιση του ερωτικού στοιχείου στο σινεμά των αρχών
του 21ου αιώνα διαφέρει από αυτόν της
δεκαετίας του 1960; Γιατί οι μοντερνιστές σκηνοθέτες, όπως ο
Αγγελόπουλος και το ερωτικό έγκλημα της Αναπαράστασης,
υπονοούν και δεν δείχνουν την ερωτική πράξη; Γιατί το μεταμοντέρνο σινεμά
αρέσκεται όχι μόνον στην απεικόνιση της ερωτικής πράξης, αλλά υιοθετεί και
στοιχεία που προέρχονται από την πορνογραφία; Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά το
άρθρο.
6. «Η ερωτική και η σεξουαλική περσόνα της Αλίκης Βουγιουκλάκη»,
Βήμα Ιδεών, 28, Αύγουστος 2009, σελ. 18-19, http://www.vimaideon.gr//Article.aspx?d=20090807&nid=13198715&sn=ΚΥΡΙΟ%20ΤΕΥΧΟΣ&spid=1478.
