Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ και την κάλυψη από τις συστημικές ή κύριες εφημερίδες (Συγκρότημα, Καθημερινή) άρχισα να αποστρέφομαι τα μέσα με τα οποία έχω μεγαλώσει και να τα μέμφομαι σφόδρα για υποστήριξη ενός συστήματος από το οποίο τρέφονται και αναπαράγονται, όπως τα όρνεα από τα πτώματα. Αρνιέμαι να πατήσω την αποθηκευμένη ιστοσελίδα στα αγαπημένα είτε για εφημερίδες που είχαν (;) κύρος είτε για ιδιωτικά κανάλια που με το πρόσχημα του νεωτερισμού αναπαρήγαγαν την κυρίαρχη ιδεολογία. Η αλήθεια είναι ότι κάνω παρασπονδίες κοιτώντας τα άρθρα του Μαρωνίτη ή του Μπακουνάκη ή του Καλύβα ή του Δοξιάδη.
Κατά ένα όμως ειρωνικό τρόπο της Ιστορίας, βρίσκομαι στην ίδια θέση με την Κλαίρη Μητσοτάκη και τον Τέλη Σαμαντά όσον αφορά την καταδίκη ή την προσημείωση ανθρώπων που υποστηρίζουν ένα σύστημα κίβδηλο για λίγα ψίχουλα εξουσίας.
