Ταινίες της χρονιάς και ημερολόγια προβολών

1. Πιθανές ταινίες του 2013 για το μέλλον (στην ιστοσελίδα frear.gr)

2. Σινεφιλία: οι καλύτερες ταινίες του 2013 (στην ιστοσελίδα cinephilia.gr)

3. Σινεφιλία: οι καλύτερες ταινίες του 2012 (στην ιστοσελίδα cinephilia.gr)

Ημερολόγια προβολών στο ιστολόγιο της cinephilia.wordpress.com

1. Μάρτιος 2013

2. Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2013

Άρθρα

1.     Θεόδωρος Αγγελόπουλος (27 Απριλίου 1935 – 24 Ιανουαρίου 2012). Αναμένεται από το Πανεπιστήμιο της Γρανάδα.

2.     «Ο δίκαιος κόσμος των βραβείων της Ακαδημίας» στο συλλογικό έργο, Σταύρος Γαλανάκης (εκδ.), Επίλογος 2012, Ετήσια Πολιτιστική έκδοση, Πειραιάς: 2012, σελ. 228-238.

Στο σύντομο αυτό άρθρο που φιλοξενείται στην ετήσια πολιτιστική έκδοση κέντρο ανάπτυξης είναι τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, όπως αυτά δόθηκαν το Μάιο του 2012. Με βάση τις βραβευμένες ταινίες το άρθρο περιδιαβαίνει τις σύγχρονες ελληνικές ταινίες και καταθέτει τους προβληματισμούς για ταινίες όπως το Wasted Youth, Άδικος κόσμος, Το Τανγκό των Χριστουγέννων, Το Γάλα και τονίζει το εύρος, την ποικιλία αλλά και την ωριμότητα της ελληνικής κινηματογραφίας.

3.     «Η ομίχλη της Fog», στο Συλλογικό έργο, Σταύρος Γαλανάκης (εκδ.), Επίλογος 2010, Ετήσια Πολιτιστική έκδοση, Πειραιάς: 2010, σελ. 147-152.

Η δημιουργία μιας ομάδας κινηματογραφιστών με την επωνυμία Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη εγείρει μια σειρά ερωτημάτων. Πόσοι είναι αυτοί; Από ποιο μετερίζι της κινηματογραφικής παραγωγής προέρχονται; Συνιστούν ομάδα, ρεύμα ή κίνημα; Υπάρχει ομοιογένεια και ενιαία αισθητική αντίληψη ή είναι μια ευκαριακή μάζωξη δυσαρεστημένων κινηματογραφιστών. Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά αυτό το άρθρο.

4.     «Μισός αιώνας Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης», στο Συλλογικό έργο, Σταύρος Γαλανάκης (εκδ.), Επίλογος, Ετήσια Πολιτιστική έκδοση, Πειραιάς: 2009, σελ. 483-489.

Το 2009 συμπληρώθηκε μια πεντηκονταετία του Θεσμού του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το άρθρο διατρέχει το χρονικό διάστημα από το 1960 ως το 2009, αναζητώντας τους βασικούς άξονες διαμόρφωσής του, οι οποίοι είναι τα δίπολα Εμπόριο και Τέχνη, Επιτροπή και Βραβεία, Καλλιτέχνες και Κριτικοί, Κοινό και Πρόσληψη.

5.     «Από το E-core στο Porn-core», Βήμα Ιδεών, 28, Αύγουστος 2009, σελ. 14-15, http://www.vimaideon.gr//Article.aspx?d=20090807&nid=13198636&sn=ΚΥΡΙΟ%20ΤΕΥΧΟΣ&spid=1478.

Για ποιο λόγο η απεικόνιση του ερωτικού στοιχείου στο σινεμά των αρχών του 21ου αιώνα διαφέρει από αυτόν της  δεκαετίας του 1960; Γιατί οι μοντερνιστές σκηνοθέτες, όπως ο Αγγελόπουλος και το ερωτικό έγκλημα της Αναπαράστασης, υπονοούν και δεν δείχνουν την ερωτική πράξη; Γιατί το μεταμοντέρνο σινεμά αρέσκεται όχι μόνον στην απεικόνιση της ερωτικής πράξης, αλλά υιοθετεί και στοιχεία που προέρχονται από την πορνογραφία; Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά το άρθρο.

6.   «Η ερωτική και η σεξουαλική περσόνα της Αλίκης Βουγιουκλάκη», Βήμα Ιδεών, 28, Αύγουστος 2009, σελ. 18-19, http://www.vimaideon.gr//Article.aspx?d=20090807&nid=13198715&sn=ΚΥΡΙΟ%20ΤΕΥΧΟΣ&spid=1478.

Μελέτες

1.     «Οι μεταμορφώσεις του ελληνικού αισθήματος», στο Επίλογος 2013, Ετήσια Πολιτιστική έκδοση, Αθήνα: 2013, σελ. 18-35.

H μελέτη προτείνει διαφορετικό κριτήριο εξέτασης των ταινιών του Βούλγαρη, οι οποίες εξετάστηκαν από τη φιλμολογία με εργαλεία ιδεολογικά, κοινωνιολογικά και ιστορικά και λιγότερο αισθητικά. Η μελέτη αντιθέτως επισημαίνει το συναίσθημα ως κέντρο βάρους των ταινιών του Βούλγαρη και με βάση αυτό εξετάζει τρεις παραμέτρους των ταινιών: Α. Την μετωνυμία ως αναπλήρωση του συναισθήματος και το θέαμα ως ένα συμπλήρωμα αυτοαναφορικό Β. Το σώμα ως κατοικία του ανέγγιχτου και την κάμερα ως αντικαταστάτης της επαφής Γ. Την Ιστορία ως Νοσταλγία

2.   «Greek Film Criticism: The Declaration of 1971 and its Marxism», Journal of Hellenic Diaspora, 37, Ιούνιος 2011, σελ. 123- 140.

Το τεύχος του περιοδικού, το δεύτερο στον αγγλοσαξονικό ακαδημαϊκό κόσμο που αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον ελληνικό κινηματογράφο, συγκεντρώνει κείμενα πανεπιστημιακών και ερευνητών από την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Στη μελέτη παρουσιάζεται η διακήρυξη του Βασίλη Ραφαηλίδη, όπως αυτή εκτίθεται στην ετήσια πολιτιστική έκδοση Χρονικό το 1971. Τα πέντε σημεία της διακήρυξης αναλύονται ως προς τις επιρροές και τις αναφορές τους. Ιδιαίτερα επισημαίνεται η μαρξιστική προέλευση της σκέψης του Ραφαηλίδη, καθώς επίσης και η σινεφιλική επίδραση της Nouvelle Vague και του περιοδικού Cahiers du cinema. Όλες αυτές οι ετερόκλητες ως ένα σημείο επιρροές μπολιάζονται με τη διχοτομία της Υψηλής και Χαμηλής Τέχνης, με αποτέλεσμα να καταδικάζεται ο αποκαλούμενος εμπορικός κινηματογράφος. Αυτή η καταδίκη καθόρισε ουσιαστικά την πορεία της ιστορίας και της πρόσληψης του ελληνικού κινηματογράφου για μια γενιά (1970-2000).

3.     «Κεντρομόλος μοντερνισμός και φυγόκεντρος μεταμοντερνισμός στο έργο του Μιχάλη  Κακογιάννη» στο Επίλογος 2011, Ετήσια Πολιτιστική έκδοση, Πειραιάς: 2011, σελ. 429-448.

Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στον ετήσιο πολιτιστικό οδηγό Επίλογος που εκδίδεται εδώ και 20 χρόνια. Επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο η κινηματογραφική πορεία του Κακογιάννη καθορίζεται από δύο κεντρικούς άξονες: το μοντερνισμό, την ανάδειξη της σκηνοθετικής περσόνας σε ταινίες όπως το Τελευταίο Ψέμα και σε στοιχεία μεταμοντερνιστικά, όπως είναι η σύζευξη ειρωνείας και τραγωδίας σε ταινίες όπως Το κορίτσι με τα μαύρα. Αυτός ο άξονας διατρέχει τη μελέτη και τις ταινίες του Κακογιάννη και εξηγεί για ποιο λόγο η παραγνωρισμένη ταινία Το τελευταίο Ψέμα μπορεί να σταθεί ισάξια με την Στέλλα.

4. «Ο ‘Σύγχρονος Κινηματογράφος’, ένα ιστορικό περιοδικό», Διαβάζω, 507, Μάιος 2010, σελ. 64-91.

Στη εκτενή αυτή μελέτη αυτή και μέσα από τις σελίδες ενός μηνιαίου περιοδικού παρουσιάζεται η επίδραση ενός άλλου περιοδικού, του Σύγχρονου Κινηματογράφου. Προτείνεται η ορολογία Γενιά του Σύγχρονου Κινηματογράφου για να περιγράψει εκείνους τους σκηνοθέτες και τους κριτικούς που ανδρώθηκαν στο συγκεκριμένο περιοδικό και που σφράγισαν με τις ταινίες και με τα κείμενά τους την τριακονταετία 1970-2000. Παρουσιάζονται η εκδοτική και η συντακτική ταυτότητα του περιοδικού και εξηγείται για ποιο λόγο αυτή η ομάδα δεν είναι παρέα, αλλά γενιά.

5.  «Ο Μάριος Πλωρίτης ως κριτικός κινηματογράφου: χαρακτηριστικά στοιχεία της κριτικής σκέψης του (1945-1954)», Κ- περιοδικό κριτικής λογοτεχνίας και τεχνών, 21, Δεκέμβριος 2010, σελ. 53-69.

Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται οι καταβολές της κριτικής σκέψης του γενάρχη της  ελληνικής κριτικής κινημαογράφου, του Μάριου Πλωρίτη, που επηρέασε με τη γραφή του, το ύφος του, και τις σκέψεις του κατοπινές πένες Ελλήνων κριτικών, όπως του  Μπακογιαννόπουλου. Με κέντρο την εφημερίδα Ελευθερία ο Πλωρίτης έγραφε κριτικές κάθε εβδομάδα και για κοντά είκοσι χρόνια. Στη μελέτη παρουσιάζεται η πρωτοτυπία της σκέψης του Πλωρίτη και η μεθοδολογία του, όπως αυτή εκδιπλώνεται σταδιακά μέσα από τέσσερα μεθοδολογικά εργαλεία τα οποία ο ίδιος χρησιμοποίησε κατά κόρον για να αναδείξει αυτό που αποκαλεί ο ίδιος κινηματογραφικότητα, την πεμπτουσία του κινηματογράφου: κινήσεις κάμερας και φωτογραφία, υποκριτική και σκηνοθεσία.

Κριτικές ταινιών

Μετά από πολύ καιρό είπα να αρχειοθετήσω (τρομάρα μου) τις κριτικές σε αυτό το ιστολόγιο (με κατιούσα χρονολογική σειρά).

   

1.   «Ο λογοκεντρισμός στις ταινίες του Οικονομίδη», Φρέαρ, 7, Μάιος-Ιούνιος 2014, σελ.408-410.

2.   «Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά», Φρέαρ, 6, Μάρτιος- Απρίλιος 2014, σελ.287-290. 
3. «Ο χρόνος και η κόρη», Φρέαρ, 5, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2014, σελ.153-155.

4.    September (10/2013), Ιστοσελίδα του ομότιτλου περιοδικού του Φρέατος

5.   Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού, L («Η κρίση ως επαναληπτική σταθερά και ως διερευνητική αναζήτηση», Φρέαρ, 2, Ιούλιος-Αύγουστος 2013, σελ. 227-229)
6. Χώρα προέλευσης, Μέσα στο δάσος, DOS- Μια ιστορία από την ανάποδη, («Οι κρίσεις της μορφής», Φρέαρ, 3, Σεπτέμβριος- Οκτώβριος 2013, σελ. 377-379) 

7.   Attenberg, («Ο επιθανάτιος ρόγχος της Παλαιάς Ελλάδας-2, Attenberg», Φρέαρ, 1, Μάιος-Ιούνιος 2013, σελ. 97-99)

8.   Κινέττα, Κυνόδοντας, Άλπεις, («Η αναλοκλήρωτη τριλογία της Παλαιάς Ελλάδας (Κινέττα, Κυνόδοντας, Άλπεις)», Νέα Ευθύνη, 15, Μάρτιος-Απρίλιος 2013, σελ. 235-237)

9.    Άδικοςκόσμος («Ο οβολός του Φίλιππου Τσίτου», Νέα Ευθύνη, 14, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2012, σελ. 691-693) 
10. Στρέλλα, Ελευθεροτυπία, 29/12/2009

 
Κατά τη διάρκεια εκπόνησης του διδακτορικού 2006-2009 (όλες οι παραπομπές στη φιλόξενη ιστοσελίδα cinephilia.gr ) 

1.Ώρες Κοινής Ησυχίας

2. Eduart

3. Ψυχή στο στόμα

4. Straight Story